De term *b¬sh|u* is een polysemisch woord in het Chinees (Pinyin: *b|sh|u*). Het verwijst zowel naar de aangrijpende component van een object als naar de interpersoonlijke handeling van het handen schudden; het vroegste gebruik ervan komt voor in de *Biografie van Zhang Miao* in de *Records of the Three Kingdoms* (*Sanguozhi*), met name in de zinsnede "handen vasthouden om een eed af te leggen."
Deze term omvat een dubbele betekenis, die zowel de functionele aspecten van objecten als de dynamiek van sociale interactie omvat. Het toepassingsgebied ervan omvat verschillende mechanische componenten-zoals deur- en raamkrukken, evenals instrumentknoppen-terwijl Deng Xiaoping op beroemde wijze de termen 'eerste en tweede *b|sh|u*' gebruikte om de belangrijkste leiders binnen een organisatorisch leiderschapsteam aan te duiden. Op basis van de materiaalsamenstelling kunnen handgrepen worden onderverdeeld in soorten zoals kunststof, metaal (beslag) en hout. Hiervan worden plastic handgrepen vaak vervaardigd met behulp van PF (fenol) plastic, dat voldoet aan de nationale mechanische norm JB/T7274.1-94; hun installatiemethoden omvatten doorgaans gaten met interne schroefdraad of bouten met externe schroefdraad. Moderne ontwerppraktijken omvatten ergonomische principes; De handgrepen in openbare bussen zijn bijvoorbeeld vaak voorzien van in hoogte verstelbare- begrenzingsmechanismen, maken gebruik van ABS-kunststof voor de grip en zijn ontworpen met een vrij roterende structuur.
De semantische evolutie van deze term gaat terug op interpersoonlijke gebaren uit de Drie Koninkrijken-periode, en breidde zich vervolgens in de moderne en hedendaagse tijdperken uit naar de industriële sector om een gestandaardiseerd systeem te vormen. In 2024 stelde de verplichte nationale norm *Veiligheidstechnische eisen voor autodeurgrepen* specifieke veiligheidsvoorschriften vast voor verborgen- deurgrepen, die drie belangrijke dimensies omvatten: veiligheidsredundantie, aanpassingsvermogen aan de omgeving en menselijke-machine-interactie.
